اختلال استرس پس از سانحه (ptsd)

اختلال استرس پس از سانحه یا Post-traumatic stress disorder نوعی اختلال روانی است که بعد از تجربه یا دیدن یک حادثه تلخ ایجاد می‌شود. علائم این اختلال شامل مرور خاطرات و افکار غیر قابل کنترل در خصوص آن حادثه، کابوس شبانه و اضطراب شدید می‌باشد. اکثر افراد بعد از تجربه یک اتفاق دردناک به صورت موقت دچار ناراحتی می‌شوند اما با گذشت زمان و مراقبت، وضعیتشان بهبود پیدا می‌کند. اما بعضی از افراد بعد از گذشت زمان چند ماه یا حتی چند سال بعد از وقوع حادثه حالشان بهتر نمی‌شود که این موضوع در فعالیت‌های روزانه آن‌ها نیز اختلال ایجاد می‌کند. این افراد احتمالا به اختلال استرس پس از سانحه مبتلا هستند.

در این مقاله در خصوص اختلال استرس پس از سانحه ptsd و سایر موارد مرتبط با آن صحبت شده است.

علائم اختلال استرس پس از سانحه

علائم این اختلال معمولا در طول یک ماه بعد از وقوع حادثه بروز پیدا می‌کند، اما گاهی اوقات تا سال‌ها نیز نمایان نمی‌شود. این علائم در زندگی اجتماعی، روابط، کار، تحصیل و حتی کارهای روزمره فرد مبتلا اختلال ایجاد می‌کند.

علائم این اختلال به صورت کلی به چهار گروه تقسیم بندی می‌شوند که شامل:

خاطرات سرزده

در این حالت فرد مبتلا به صورت ناخواسته و مکرر خاطره مربوط به سانحه را مرور می‌کند به صورتی که انگار آن حادثه بارها و بارها تکرار می‌شود. همچنین فرد دائما خواب‌هایی در مورد حادثه پیش آمده می‌بیند و هر چیزی که او را یاد آن اتفاق بیندازد به شدت مضطربش می‌کند.

اجتناب

در این حالت فرد مبتلا از صحبت کردن در خصوص حادثه و حتی افراد، مکان‌ها و فعالیت‌هایی که برای او یادآور آن تجربه تلخ باشد، اجتناب می‌کند.

تغییرات منفی بینش و حال

این تغییرات منفی شامل:

  • افکار منفی در خصوص خود، دیگران و دنیا
  • نا امیدی در مورد آینده
  • مشکل در حافظه به طور مثال مشکل در به یادآوردن جنبه‌های مهم حادثه
  • عدم توانایی در نگه داشتن روابط نزدیک
  • احساس طرد شدگی از طرف دوستان و خانواده
  • از دست دادن علاقه نسبت به فعالیت‌هایی که زمانی لذت بخش بوده
  • مشکل در بروز احساسات مثبت
  • بی احساس شدن

تغییر در عملکرد فیزیکی و احساسی

این تغییرات شامل:

  • به راحتی ترسیدن و وحشت کردن
  • همیشه حالت تدافعی داشتن به دلیل خطرات احتمالی
  • رفتارهای مخرب نظیر رانندگی با سرعت زیاد یا مصرف بیش از اندازه الکل
  • مشکل در خواب
  • اختلال در تمرکز
  • رفتارهای تهاجمی
  • احساس شدید خجالت یا گناه

برای کودکان زیر ۶ سال:

  • بازسازی سانحه پیش آمده در بازی یا نقاشی
  • خواب‌های ترسناک که می‌تواند مرتبط یا غیر مرتبط با حادثه پیش آمده باشد

تشدید علائم اختلال استرس پس از سانحه ptsd

شدت علائم این اختلال ممکن است با گذشت زمان تغییر کند. ممکن است فرد زمانی که دچار استرس شود یا چیزی سبب یادآوری آن تجربه دردناک شود، علائم این اختلال را بیش از قبل احساس کند. به طور مثال ممکن است او خبری در مورد آتش سوزی ماشین بشنود و یاد خاطرات جنگ که تجربه کرده بیفتد یا با شنیدن خبر یک تجاوز جنسی دوباره خاطرات تجاوز خود را به یاد آورد.

انواع ptsd

علت ایجاد اختلال استرس پس از سانحه

زمانی که افراد یک حادثه تلخ نظیر مرگ، خطر جانی، جراحت جدی و یا تجاوز جنسی را تجربه می‌کنند ممکن است به اختلال استرس پس از سانحه مبتلا شوند. هنوز علت این که چرا بعضی از افراد بعد از وقوع یک حادثه به این اختلال مبتلا می‌شوند و بعضی دیگر نه، به طور قطع مشخص نشده است اما دلایل احتمالی زیر برای ایجاد این اختلال پیشنهاد می‌شود:

  • تجربه‌ موقعیتی که شدت و میزان استرس ناشی از آن بالا باشد
  • سابقه خانوادگی مشکلات روانی نظیر اضطراب یا استرس
  • ویژگی‌های شخصیتی خاص
  • نحوه تنظیم هورمون‌ها و مواد شیمیایی توسط مغز در بدن در مواجهه با استرس

افراد در هر سنی ممکن است به این اختلال مبتلا شوند. اما بعضی از فاکتورها احتمال ابتلا به این اختلال را تشدید می‌کند:

  • تجربه یک وضعیت شدیدا دردناک یا تجربه یک وضعیت دردناک به مدت طولانی
  • تجربه یک حادثه تلخ دیگر در سال‌های ابتدای زندگی مانند سوء استفاده جنسی از کودک
  • داشتن شغلی که فرد را در معرض حوادث دردناک قرار می‌دهد مانند سرباز جنگی
  • داشتن مشکلات روانی دیگر نظیر اضطراب یا افسردگی
  • مصرف مواد مخدر یا مصرف بیش از حد مشروبات الکلی
  • عدم حمایت از طرف دوستان یا خانواده
  • مشکلات روانی نظیر افسردگی و اضطراب در سایر افراد خانواده

حوادثی که ممکن است به اختلال استرس پس از سانحه ptsd منجر شوند شامل:

  • جنگ
  • سوء استفاده جنسی در کودکی
  • تجاوز
  • مجروح شدن
  • مورد حمله واقع شدن
  • تصادف
  • آتش سوزی
  • بلاهای طبیعی نظیر زلزله
  • سقوط هواپیما
  • بیماری بدون علاج
  • شکنجه
  • دزدیده شدن

پیشگیری و درمان اختلال استرس پس از سانحه

بعد از دیدن یک حادثه دردناک اکثر افراد علائمی شبیه به اختلال استرس پس از سانحه را تجربه می‌کنند. ترس، اضطراب، عصبانیت، افسردگی و احساس گناه از واکنش‌های معمول به یک اتفاق تلخ است. افراد معمولی بعد از گذشت زمان بهبود پیدا کرده و دیگر احساسات مذکور را بروز نمی‌دهند، اما افرادی که به اختلال استرس پس از سانحه مبتلا می‌شوند با گذشت زمان بهبود پیدا نکرده و به حالت طبیعی باز نمی‌گردند.

همان طور که گفته شد بیماری ptsd می‌تواند در زندگی روزمره فرد اختلال ایجاد کند و سبب بروز مشکلات دیگری نظیر افسردگی، اضطراب، سوء مصرف مواد مخدر و الکل، مشکل در تغذیه و تمایل به خودکشی شود. بنابراین فردی که به این بیماری مبتلا می‌شود بهتر به مشاور و فرد متخصص در این زمینه مراجعه کند تا با دریافت حمایت و راه‌کارهای مناسب این اختلال درمان شود. سرکوب احساسات و صحبت نکردن در خصوص واقعه می‌تواند آسیب بیشتری ایجاد کند. بیشتر راه کارهای درمانی بر حادثه پیش آمده تمرکز دارد و از فرد می‌خواهد که در خصوص آن صحبت کند و به او یاد می‌دهد که به شکل دیگری آن را ببیند و درک کند بدون این که دچار اضطراب و استرس شود.

نکته دیگری که حائز اهمیت است این است که فرد نباید از خودش انتظار بیش از حد داشته باشد و خود را سرزنش کند. صحبت کردن با خانواده و دوستان نیز در خصوص واقعه پیش آمده می‌تواند به فرد در تسریع دوره بهبود کمک کند.

برخورد با اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت مرزی نوعی اختلال روانی است که نحوه تفکر فرد را راجع به خود و اطرافیانش تحت تاثیر قرار می‌دهد. این موضوع می‌تواند زندگی روزانه فرد را مختل کند و سبب ایجاد اشکال در تصور فرد از خود و روابط اجتماعی‌اش شود. همچنین فرد مبتلا به این نوع اختلال کنترلی روی احساسات و رفتار خود ندارد و از تنها شدن بسیار می‌ترسد. اگرچه او دوست ندارد تنها باشد، اما رفتارهای بیمارگونه‌اش سبب رنجش اطرافیان شده و آن‌ها را از او دور می‌کند. اختلال شخصیت مرزی معمولا در آغاز جوانی خود را نشان می‌دهد و با گذشت زمان و رسیدن به دوره میان‌سالی کم‌تر می‌شود.

در این مقاله در خصوص نشانه‌ها و علائم اختلال شخصیت مرزی صحبت شده و همچنین به نحوه برخورد با این نوع اختلال پرداخته شده است.

نشانه‌های اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت مرزی احساس فرد را نسبت به خود و چگونگی رابطه با افراد دیگر را تحت تاثیر قرار می‌دهد. نشانه‌ها و علائم این اختلال شامل:

  • ترس شدید از تنها شدن که به موجب آن رفتارهای ناسالمی را برای جلوگیری از جدایی و طرد شدن بروز می‌دهد.
  • الگو روابط ناپایدار به این معنی که در یک لحظه ممکن است شخصی را بیش از حد دوست داشته باشد و در لحظه بعد بدون دلایل منطقی از شخص مورد نظر بیزار شود.
  • تغییرات بسیار در تصویرسازی فرد از خود که در نتیجه آن اهداف و ارزش‌های فرد دائما تغییر می‌کند و گاهی خود را یک شخص خوب و گاهی یک آدم بد تصور می‌کند.
  • پارانویای مرتبط با استرس و از دست دادن ارتباط با واقعیت که می‌تواند چند دقیقه تا چند ساعت به طول انجامد.
  • رفتارهای پرخطر مانند قمار، رانندگی بی‌پروا، رابطه جنسی پر‌خطر، سوء مصرف مواد مخدر، خراب کردن خوشبختی با پایان دادن به یک رابطه خوب یا شغل مناسب.
  • تمایل به خودکشی یا آسیب زدن به خود بر اثر ترس از جدایی و طرد شدن.
  • حالات روحی مختلف که می‌تواند از چند ساعت تا چند روز ادامه داشته باشد مانند خوشحالی زیاد، تحریک پذیری، شرم و اضطراب.
  • احساس پوچی مداوم
  • از دست دادن کنترل هنگام عصبانیت و درگیر شدن فیزیکی

نحوه برخورد با اختلال شخصیت مرزی

اگر شما نشانه‌های اختلال شخصیت مرزی را در خود احساس می‌کنید و تمایل دارید که به خودتان آسیب بزنید یا به خودکشی فکر می‌کنید، بهتر است که هر چه سریع‌تر با یک روانشناس و فرد متخصص در این زمینه ارتباط برقرار کنید. در این شرایط ارتباط با یک دوست یا شخصی که با او راحت هستید نیز می‌تواند کمک کننده باشد. اگر شما نشانه‌های اختلال شخصیت مرزی را در یکی از دوستان یا اعضای خانواده متوجه شدید، او را تشویق کنید که به مشاور مراجعه کند. اما در نظر داشته باشید که شما نمی‌توانید او را مجبور به این کار کنید. اگر با کسی که مبتلا به اختلال شخصیت مرزی است ارتباط نزدیک دارید و رفتار او شما را دچار استرس و اضطراب کرده بهتر است خودتان نیز با یک مشاور مجرب در این زمینه ارتباط برقرار کنید. همچنین رعایت نکات زیر در برخورد با شخصیت اختلال مرزی می‌تواند به شما کمک کند:

  1. سر حرف‌هایی که به او می‌زنید بمانید به طور مثال اگر می‌گویید که کاری را انجام می‌دهید، حتما انجام دهید. این موضوع باعث می‌شود که او به شما اعتماد بیشتری پیدا کند و ترس‌هایش در ارتباط با شما کم‌تر شود.
  2. در برخورد با او تظاهر و دورویی را کنار بگذارید و صمیمیت و صداقت را در نظر داشته باشید زیرا این افراد غالبا تصور می‌کنند که دیگران با آن‌ها صادق نیستند؛ پس رعایت این موضوع به او کمک می‌کند که حرف‌های شما را بیشتر باور کند.
  3. اجازه دهید که او خودش مسئولیت کارهایش را به عهده بگیرد و به خاطر او از خود گذشتگی بیش از حد نکنید.

علت ایجاد اختلال شخصیت مرزی

مانند بسیاری از اختلالات روانی، عامل ایجاد این نوع بیماری هنوز به طور کامل درک نشده است. علاوه بر عوامل محیطی مانند سابقه سوء استفاده یا بی‌توجهی در دوران کودکی، اختلال شخصیت مرزی می‌تواند با فاکتورهای زیر مرتبط باشد:

ژنتیک

مطالعاتی که در خانواده‌ها یا دوقلوها انجام شده نشان می‌دهد که اختلال شخصیت مرزی ممکن است یک بیماری ارثی بوده یا با سایر اختلالات روانی در خانواده مرتبط باشد.

ناهنجاری‌های مغزی

برخی از مطالعات نشان داده است که تغییر در نواحی خاصی از مغز بر کنترل احساسات و عصبانیت تاثیر می‌گذارد. علاوه بر آن در افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی ممکن است مواد شیمیای نظیر سروتونین که بر حالت روحی تاثیر می‌گذارد، به درستی عمل نکند یا به میزان کافی ترشح نشود.

عوامل محیطی دخیل در ایجاد اختلال شخصیت مرزی

برخی از فاکتورهای مرتبط با رشد شخصیت می‌تواند احتمال ایجاد اختلال شخصیت مرزی را افزایش دهد. این فاکتورها شامل:

استعداد خانوادگی

در صورتی که یکی از اعضای خانواده نظیر مادر، پدر، برادر، خواهر و … مبتلا به اختلال شخصیت مرزی باشد، احتمال ایجاد این نوع اختلال در اعضای دیگر که سن کمتری دارند و آسیب‌پذیرتر هستند، بیشتر می‌شود.

دوره کودکی پر استرس

بسیاری از افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی گزارش داده‌اند که در کودکی به صورت فیزیکی یا جنسی مورد سوء استفاده قرار گرفته و یا به آن‌ها توجه کافی نشده است. این افراد ممکن است در کودکی والدین خود را از دست داده یا از آن‌ها جدا شده‌ باشند. همچنین ممکن است این افراد والدینی مبتلا به اختلالات روانی داشته که به آن‌ها آسیب وارد کرده‌اند. علاوه بر آن روابط خانوادگی ناپایدار و یا مشاهده خشونت فیزیکی نیز می‌تواند ایجاد اختلال شخصیت مرزی را تحریک کند.

عوارض اختلال شخصیت مرزی

این نوع اختلال می‌تواند به زمینه‌های مختلف زندگی نظیر روابط نزدیک، کار، مدرسه، فعالیت‌های اجتماعی و تصور فرد از خود آسیب وارد کند. این آسیب‌ها باعث:

  • تغییر شغل یا شکست مکرر در کار
  • عدم به پایان رساندن دوره تحصیلی
  • مشکلات قانونی متعدد و سابقه زندان
  • روابط پر از مشکل، مشکلات زناشویی و سابقه طلاق
  • آسیب به خود مانند بریدن یا سوزاندن بدن و سابقه بستری در بیمارستان
  • درگیری شدن در روابط ناهنجار
  • بارداری بدون برنامه‌ریزی، ابتلا به بیماری‌های جنسی، تصادف با موتور و درگیری فیزیکی به دلیل عدم کنترل خشم
  • تمایل به خودکشی

علاوه بر آن کسانی که مبتلا به اختلال شخصیت مرزی هستند ممکن است با سایر اختلالات شخصیتی نیز درگیر باشند. این اختلالات شامل:

  • افسردگی
  • سوء مصرف الکل
  • اعتیاد به مواد مخدر
  • اضطراب
  • پرخوری عصبی
  • اختلال دو قطبی
  • اختلال استرسی پر از حادثه
  • اختلال کمبود توجه / بیش فعالی

کمال گرایی چیست؟ و شخصیت کمال طلب چگونه درمان می شود

کمال گرایی یا کمال طلبی (به انگلیسی Perfectionism) نوعی صفت و ویژگی شخصیتی است که در آن فرد در هر کاری که انجام می‌دهد از خودش انتظار دارد که کامل و بدون نقص باشد. بدیهی است که این انتظارات واقع بینانه نیست زیرا این جهان نسبی است و از دیدگاه افراد مختلف بی نقص بودن مقیاس یکسانی ندارد. این ویژگی شخصیتی به دنبال خود اختلالات دیگری نیز به وجود می‌آورد که می‌تواند زمینه ساز ناراحتی و افسردگی در فرد کمال طلب شود.

هدف از نگارش این مقاله آشنایی با ویژگی‌های افراد کمال گرا و ارائه راه کارهایی برای اصلاح و درمان این نوع شخصیت مخرب می‌باشد.

کمال گرایی چه نشانه‌هایی دارد؟

همان طور که گفته شد افراد کمال گرا اهدافی غیر واقع بینانه برای خودشان مشخص کرده و برای رسیدن به آن تلاش بسیاری می‌کنند. آن‌ها استانداردهای شخصی بالایی داشته و از خودشان انتظار دارند که در کاری که انجام می‌دهند، بی نقص باشند و هر گونه اشتباه را شکستی بزرگ می‌دانند. این افراد تصور می‌کنند که تنها زمانی ارزشمند هستند و دیگران دوستشان دارند که نقص و اشتباهی نداشته باشند. به طبع هر گونه انتقاد از این افراد آن‌ها را دچار اضطراب می‌کند. همچنین افراد کمال طلب بسیار دقیق هستند و توجه زیادی به جزئیات دارند. کمال طلبی ارتباط نزدیکی با اختلال خودشیفتگی دارد. افراد خودشیفته دوست دارند که دیگران به آن‌ها احترام بگذارند و فکر می‌کنند تنها زمانی می‌توانند احترام دیگران را کسب کنند که بی نقص و عاری از اشکال باشند.

لازم به ذکر است که فرد کمال طلب با فرد پر تلاش و هدفمند فرق دارد. شاید هر دو یک رفتار را آشکار کنند اما شعور رفتاری متفاوتی از خود بروز می‌دهند. برخی از روانشناسان کمال طلبی را به دو نوع سالم و ناسالم تقسیم بندی می‌کنند. در کمال طلبی سالم، فرد برای رسیدن به اهدافش تلاش بسیار می‌کند و مسئولیت پذیر است، اما اگر نتوانست به خواسته‌اش برسد، اعتماد به نفس خود را از دست نمی‌دهد. از طرف دیگر در کمال طلبی ناسالم، فرد ارزش خود را به توانایی‌اش می‌بیند و اگر در کاری شکست بخورد، دچار نا امیدی شده و اعتماد به نفسش افول می‌کند. برخی از روانشناسان دیگر این دسته بندی را قبول نداشته و به صورت کلی کمال طلبی را از هر نوعی که باشد، رفتاری مخرب تلقی می‌کنند. این دسته از روانشناسان کمال‌گرایی را متفاوت از گرایش به تعالی در نظر می‌گیرند.

یکی از پیامدهای کمال گرایی می‌تواند اختلال وسواس اجباری (Obsessive Compulsive Disorder) باشد که اختلال وسواس فکری-عملی نیز نامیده می‌شود. اضطراب و استرس ناشی از عدم اشتباه می‌تواند منجر به رفتارهای اجباری و اختلالاتی نظیر کندن مو، ذخیره‌سازی، جویدن ناخن، بدریخت انگاری و … شود که در نتیجه آن فرد زمان بسیاری را تلف کرده و ذهنش برای انجام کارهای مهم خسته می‌شود. رفتارهای اجباری که در فرد بروز می‌کند خودآگاه بوده و می‌توان آن‌ها را ترک کرد، اما اضطراب ناشی از مقاومت در برابر این تمایل، ممکن است سبب عدم موفقیت در ترک این نوع رفتارهای اجباری شود.

درمان کمال گرایی

علاوه بر آن یکی دیگر از پیامدهای کمال گرایی این است که فرد حوزه فعالیت خود را کاهش می‌دهد، زیرا کمال طلبی انرژی زیادی از او می‌گیرد. فرد کمال گرا تمایل دارد که در هر کاری نمونه باشد و چون این موضوع امکان پذیر نیست و یک نفر نمی‌تواند در کارهای مختلف بدون نقص باشد، از شرکت در فعالیت‌های مختلف دوری می‌کند. اگرچه بعضی از اکتشافات در نتیجه کمال‌گرایی ایجاد شده است، اما در بسیاری از موارد نیز کمال طلبی باعث شده که افراد نتیجه کار خود را آن‌قدر کامل نبینند و تمایل خود را به انتشار آن از دست بدهند، هر چند ممکن است که دستاورد آن‌ها بتواند الهام بخش دیگران باشد یا حتی در نظر بعضی افراد موفقیت بزرگی محسوب شود.

علت تظاهر کمال گرایی

بسیاری از رفتارهای ما ریشه در کودکی و نوجوانی دارد. کمال گرایی نیز یکی دیگر از رفتارهایی است که در کودکی شکل می‌گیرد. والدینی که از فرزند خود بسیار انتقاد می‌کنند و از او انتظارات بالایی دارند، رفتار کمال طلبی را در او پرورش می‌دهند.

زمانی که کودک اشتباه می‌کند والدین نباید برخورد بدی با فرزند خود داشته باشند یا او را سرزنش کنند زیرا ممکن است کودک دچار اضطراب شود و تصور کند والدینش دیگر دوستش ندارند. این موضوع می‌تواند این باور را در کودک ایجاد کند که نباید اشتباه کند و اگر نقصی داشته باشد دیگر ارزش عشق و محبت دیگران را ندارد و اعتماد به نفسش از بین می‌رود.

همان طور که می‌بینید یک رفتار به ظاهر ساده والدین می‌تواند سبب ایجاد چنین باورهای اشتباهی در ناخودآگاه فرد شود که به راحتی نیز قابل اصلاح نیست.

انواع کمال گرایی

کمال گرایی می‌تواند انواع مختلفی داشته باشد که شامل:

خود محور: این دسته از افراد از خودشان انتظارات و توقعات بالایی دارند.

دگر محور: این دسته از افراد از دیگران انتظار کامل بودن دارند و هر گونه نقصی در اطرافیانشان آن‌ها را به هم می‌ریزد. آن‌ها افرادی مشکل پسند هستند و برای آن‌ها هیچ کس آن طور که باید نیست. به طور مثال والدینی که انتظار دارند فرزند آن‌ها کامل باشد کمال گراهایی از نوع دگر محور هستند که می‌توانند کمال گرایی خود محور را در فرزند خود پرورش دهند.

اجتماع: در این نوع، خواسته‌ها و انتظارات جامعه به گونه‌ای است که از فرد می‌خواهد کامل و بدون نقص باشد و شخصیت کمال طلبی را در او پرورش می‌دهد.

درمان کمال گرایی

اولین قدم برای درمان قطعی کمال گرایی این است که فرد این مشکل را در خود شناسایی کند و آن را بد بداند. بسیاری از افراد مشکلات خود را نمی‌بینند و اگر دیگران نیز به آن‌ها بگویند یا نمی‌پذیرند و یا حتی اگر بپذیرند، میل به کامل بودن را صفت بدی نمی‌دانند. در پاسخ به این افراد باید گفت که هر چیزی که سبب ایجاد اضطراب و به هم ریختگی در شما شود به عنوان یک اختلال در نظر گرفته شده و باید درمان شود. در مرحله بعد لازم است که فرد همان طور که هست با همه نقص‌ها و اشتباهاتش خود را بپذیرد و به این باور برسد که حتی اگر بهترین رفتار را داشته باشد باز هم ممکن است دیگران از او انتقاد کنند.

اگر خودتان به تنهایی نمی‌توانید این کار را انجام دهید بهتر است که به مشاور و روانشناس مراجعه کنید. به همین منظور یکی از درمان‌‌های جلسه مشاوره، درمان بر مبنای پذیرش (Acceptance-based behavior therapy) می‌باشد که به فرد کمک می‌کند که خود را همان طور که هست ببیند و بپذیرد. علاوه بر آن یکی دیگر از درمان‌های کمال گرایی، رفتار درمانی شناختی می‌باشد که سبب اصلاح باورهای کمال گرایانه در فرد مبتلا شده و نتایج مثبت خوبی در پی داشته است.

تلفن کلینیک روانشناسی

مشاوره روانشناسی

شخصیت حساس چیست؟

برخورد با افراد حساس

در برخورد با افراد حساس در ابتدا ممکن است شما او را با یک فرد خجالتی و درونگرا اشتباه بگیرید.

افراد حساس احساسات درونی خود را به سختی بروز می‌دهند. شما در برخورد با این افراد مواظب استفاده از کلمات باشید. موقعیت‌ها را با لحن مناسب و کلمات به جا شفاف‌سازی کنید.

از تنش پرهیز کنید. اگر موجب ناراحتی آن‌ها را فراهم کرده اید. احساس ندامت و گناه کنید. جانب احترام را در رفتار با آن‌ها نگه دارید. زیرا رفتار محترمانه برای آن‌ها بسیار مهم است. حس مهم بودن را به آن‌ها القا کنید.

اگر با این افراد روابط احساسی دارید بدانید که در این روابط خیلی زود دچار احساس شکست و آسیب روانی می‌شوند.

اگر احتیاج به انزوا و خلوت دارند مزاحم شان نشوید. از آن‌ها به شکل صریح انتقاد نکنید، انتقادات خود را به شکل پیشنهاد در لفافه مطرح کنید.

احساسات خود را صادقانه به آن‌ها ابراز کنید. زمانی که موضوعی را برای شما توضیح می‌دهند حرف شان را قطع نکنید.

افراد حساس به شدت به هنر علاقه‌مند هستند، پس برای صحبت با آن‌ها موضوع مناسبی را انتخاب کنید.

اگر نمی‌توانید با این افراد نازک نارنجی و زود رنج برخورد مناسب داشته باشید. هرگز به آن‌ها نزدیک نشوید. صدمات روحی گاهی در فرد حساس جبران‌ناپذیر است.

ویژگی های افراد حساس

افراد حساس به صورت ژنتیکی و از لحاظ فیزیولوژیکی دچار حساسیت بیشتری نسبت به افراد دیگر هستند.

آن‌ها ویژگی‌های خاصی دارند از قبیل:

  • پردازش عمیق اطلاعات در موارد مختلف
  • تمرکز عمیق بر روی مسائل

کارهایی را که ملزم به رعایت با جزئیات بالاست را به این افراد بسپارید زیراکه این افراد بسیار مسئولیت‌پذیر و وظیفه‌شناس هستند.

از لحاظ رفتاری، حرکتی و در کارهای فیزیکی نیاز به مهارت دارند. آرام و قرار ندارند و در یک جا ثابت نمی‌مانند. نیمکره‌ی راست مغز این افراد قوی‌تر است.

نسبت به صدا، نور و بو شدیدا حساس و تحریک‌پذیر هستند.

درمان روحیه حساس

درمان روحیه افراد حساس به این شکل است که در مرحله ی اول باید در مهارت‌های رفتاری خود تغییر ایجاد کنند. این افراد باید با خود صادق باشند و بپذیرند که نسبت به دیگران حساس‌تر هستند.

درمان روحیه حساس

افراد حساس بهتر است روابط اجتماعی خود را گسترده‌تر کنند

آن‌ها باید دید وسیع‌تری نسبت به مسائل اطراف پیدا کرده و به ارزش افراد پی ببرند. بهتر است از شر انرژی‌های منفی رها شوند. برای پرداختن به این کار می‌توانند به ورزش روی آورده و به مشت زدن، دویدن و حتی فریاد زدن از انرژی منفی دوری کنند.

افراد حساس بهتر است روابط اجتماعی خود را گسترده‌تر کنند. آن‌ها برای دور بودن از احساس زودرنجی معمولا از اجتماع فاصله می‌گیرند. این افراد به انزوا علاقه‌مند هستند، یک گزینه برای درمان روحیه حساس حضور در جمع و پرهیز از انزوا است.

آن‌ها باید با اعتماد به نفس بیشتر به توانایی‌های خود آگاهی پیدا کنند. با شناخت نقاط ضعف و قوت خود می‌توانند حساسیت‌های بی مورد را در خود به حداقل برسانند.

اطرافیان و نزدیکان باید به این افراد کمک کنند. تا بتوانند بر مشکلات خود فائق آیند. با رعایت برخی موارد روحیه اعتماد به نفس و مثبت اندیشی را در آن‌ها تقویت کنند.

چگونه جزو افراد حساس نباشیم

افراد با روحیه‌ی حساس در ابتدا درونگرا به نظر می‌رسند. آن ها تحت تاثیر عوامل محیطی قرار می‌گیرند. این افراد در برابر ناملایمات خیلی سریع از کوره در می‌روند.

چگونه جزو افراد حساس نباشیم

آستانه‌ی تحمل آن‌ها در برابر درد بسیار پایین است

حساس بودن به شکل طبیعی خوب یا بد مطلق نیست. افراد حساس در مواجهه با بیشتر موانع و ناملایمات زندگی از خود ضعف بروز می‌دهند.

آن‌ها افرادی بسیار زودرنج هستند که با بروز کوچکترین مشکل ممکن است مسیر زندگی‌شان منحرف شود.

برای رفتار درست با افراد حساس بهتر است روحیات و رفتار آن‌ها را بشناسیم.

تلفن کلینیک روانشناسی

مشاوره روانشناسی

وسواس فکری عملی

وسواس فکری عملی (OCD) یک اختلال شایع، حاد و پایدار است که فرد نمی‌تواند افکار و اعمال تکرارشونده خود را کنترل کند و تمایل به تکرار دوباره آن‌ها دارد.

علایم و نشانه‌ها

اشخاصی که مبتلا به این نوع اختلال هستند، دارای علایم فکری و رفتاری می‌باشند که همه جوانب زندگی مانند مدرسه، کار و حتی روابط فردی آن‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد. وسواس فکری می‌تواند شامل افکار، تمایلات و تصاویر ذهنی باشد که فرد به طور مکرر با آن مواجه می‌شود. از جمله این وسواس‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • ترس از میکروب و آلودگی
  • تابوهای ذهنی در رابطه با مذهب، رابطه جنسی و …
  • افکار خشونت آمیز علیه خود یا دیگران
  • تمایل به نظم زیاد

وسواس‌های رفتاری معمولا در پاسخ به وسواس‌های فکری ایجاد می‌شود و می‌تواند موارد زیر را در برگیرد:

  • تمیز کردن زیاد و یا شست و شوی زیاد دست‌ها
  • چک کردن زیاد وسایل مانند اطمینان از قفل بودن در یا خاموش بودن گاز
  • شمارش اعداد بدون علت

وسواس فکری عملی

درمان وسواس فکری عملی

درمان این نوع اختلال معمولا با دارو یا روان‌درمانی و یا ترکیبی از هر دو انجام می‌شود. اگرچه درمان در اکثر مواقع موفقیت‌آمیز است، اما گاهی اوقات اشخاص باز ممکن است برخی از علایم را تجربه کنند که این بستگی به شرایط جسمی و روحی بیمار دارد. برای درمان وسواس عملی به دلیل پیشروی افکار و ایجاد الگو رفتاری، ممکن است زمان بیشتری صرف شود تا نتیجه مطلوب به دست آید.

گاهی اوقات افراد مبتلا به وسواس فکری عملی ممکن است دارای اختلالات روانی دیگری مانند اضطراب، افسردگی و اختلال بدشکلی بدن (اختلالی که در آن فرد بیمار به اشتباه فکر می‌کند قسمتی از بدنش غیرطبیعی است) نیز باشند که هنگام مشاوره و تصمیم گیری برای درمان، باید این موارد نیز در نظر گرفته شود.

سرای مشاوره با کادری از مشاوران کارآزموده، در همه زمینه‌های مشاوره از جمله مشاوره وسواس فکری و مشاوره وسواس عملی آماده ارائه خدمات می‌باشد.

تلفن کلینیک روانشناسی

مشاوره روانشناسی

شخصیت وابسته چیست و چگونه درمان می شود؟

در وابستگی سالم افراد از نظر عاطفی با یکدیگر پیوند مستحکمی دارند و در صورت نیاز و هنگام بروز یک مشکل یا برای تجدید روحیه به ارتباط با یکدیگر رو می آورند. وابستگی سالم بین افراد باعث احساس امنیت، علاقه و اعتماد نسبت به یکدیگر می شود. اما وابستگی شدید و افراطی زندگی فرد را مختل می کند. در وابستگی شدید فرد وابسته کنترل و اختیار زندگی خود و حتی کوچکترین تصمی گیری مسائل روزانه خود را به دست دیگری می سپارد و بدون وجود فرد دیگر عملا نمی تواند زندگی کند. وابستگی شدید و افراطی از ویژگی های اختلال شخصیت وابسته است.

ویژگی اختلال شخصیت وابسته

افرادی که شخصیت وابسته دارند نسبت به تنهایی و طرد شدن حساس هستند و تحمل آن را ندارند. آنها از ترس طرد شدن جرات مخالفت با دیگران را ندارند و به هر خواسته دیگران تن می دهند تا مبادا از طرف دیگران طرد شوند. ترس از طرد شدن در اختلال شخصیت وابسته به حدی است که حاضر می شوند دیگران حتی حقوق آنها را زیر پا بگذارند ولی آنها را ترک نکنند.
آنها در هر مسئله ای نیاز به تایید و حمایت صد درصدی طرف مقابل دارند و نمی توانند به طور مستقل کاری انجام دهند.
آنها با سلطه گری، متوسل شدن به زور و پرخاشگری و از طریق کنترل کردن دیگران سعی می کنند دیگران را وادار کنند مطابق میل آنها رفتار کنند.
مبتلایان به اختلال شخصیت وابسته حس همدلی ندارند و نمی توانند مشکلات دیگران را درک کنند. آنها هیچ مسئولیتی را نمی توانند به عهده بگیرند و از انجام کارها به طور مستقل ناتوان هستند. این افراد به دلیل شخصیت وابسته ای که دارند مسئولیت تمام کار ها و تصمیم گیری های جزئی و مهم خود را به دیگران می سپارند.

شخصیت وابسته چیست

درمان اختلال شخصیت وابسته

درمان اختلال های شخصیت به طور کلی سخت تر از اختلالات دیگر است. زیرا شخصیت افراد نسبت به تغییر مقاوم است و زمان طولانی تری نیاز است تا فرد وابسته بتواند شخصیت خود را تغییر دهد. این افراد معمولا نسبت به اختلال خود بینش ندارند و متوجه نیستند که چرا روابط آنها با دیگران دچار اختلال می شود. زیرا از نظر خود به دیگران محبت می کنند، سعی در برآورده کردن نیاز های دیگران دارند، هیچ گونه مخالفتی با دیگران نمی کنند و همیشه طوری رفتار می کنند که دیگران را خشنود کنند و آنها را  به هر قیمتی راضی نگه دارند. بنابراین نمی دانند چرا با وجود همه این عوامل باز هم در روابط با دیگران دچار مشکل می شوند.
ترکیب روشهای دارو درمانی و روان درمانی برای درمان شخصیت وابسته مناسب است.
افراد دارای شخصیت وابسته به دلیل ترس از تنهایی و طرد شدن و عدم توانایی تصمیم گیری مستقلانه اغلب دچار افسردگی و یا اضطراب هستند. بنابراین ابتدا باید درمان این اختلالات را در نظر داشت. برای درمان افسردگی و اضطراب آنها می توان از دارو درمانی کمک گرفت. پس از آن که افسردگی و اضطراب آنها  با کمک دارو کاهش پیدا کرد، از طریق روان درمانی و مشاوره فردی باید به این افراد کمک شود تا بتوانند نسبت به روابط مشکل ساز خود با دیگران آگاهی پیدا کنند و نسبت به تغییر آن و کاهش وابستگی اقدام کنند.
درمان اختلال شخصیت وابسته باید به سمت کاهش وابستگی پیش رود به طوری که بتوانند مستقلانه رفتار کنند. بنابراین یکی از تکالیف آنها می تواند سپردن تصمیم گیری های کوچک و جزئی به آنها باشد. مثلا می توان لیستی از کار های روزمره را تهیه کرد و به آنها سپرد تا به اختیار خود و بدون نیاز به دیگران آنها را انجام دهند.

تلفن کلینیک روانشناسی

مشاوره روانشناسی

ویژگی های افراد برون گرا چیست؟

روانشناسان بسیاری به بررسی شخصیت انسان پرداخته اند و آن را دارای ابعاد مختلفی می دانند. یکی از این ابعاد شخصیت، برون گرایی است که بر جنبه های مختلف زندگی افراد تاثیر می گذارد. افراد برون گرا ویژگی هایی دارند که در ادامه به آنها می پردازیم. اگر این ویژگی ها در شما وجود دارند، شما شخصیت برون گرا دارید. شدت این ویژگی ها نیز هر چه بیشتر باشد شما به همان نسبت برون گرا تر هستید.

اگر این ویژگی ها را دارید برونگرا هستید

افراد برون گرا به راحتی با دیگران ارتباط برقرار می کنند و افکار، عقاید و احساسات خود را بروز می دهند و درباره آن صحبت می کنند.

افراد برون گرا بودن با جمع و فعالیت های جمعی و با دیگران کار کردن را ترجیح می دهند تا فعالیت های انفرادی؛ آنها تفریحات گروهی را دوست دارند و به ندرت پیش می آید به تنهایی کاری انجام دهند.

افراد برون گرا معمولا در کار ها پیش قدم می شوند، به استقبال موقعیت های ناآشنا و افراد جدید می روند، به راحتی دوستان جدیدی پیدا می کنند و دایره ارتباطی آنها گسترده تر است. آنها به طور فعالانه موقعیت هایی را جستجو می کنند که بتوانند در آن به فعالیت های اجتماعی و گفتگو بپردازند و با مردم در ارتباط باشند.

آنها حرف زدن با دیگران را دوست دارند و از آن خسته نمی شوند. حتی تمایل دارند افکار خود را نیز با صدای بلند بیان کنند و آنها را با دیگران در میان بگذارند.

افراد برون گرا شاد، مثبت و افرادی اجتماعی هستند. این به این معنی نیست که آنها اصلا در زندگیشان مشکل ندارند و با چالش مواجه نمی شوند، بلکه آنها خوش بین هستند و راحت تر از دیگران می توانند فکر خود را از مشکلات منحرف کند و درگیری ذهنی با آن نداشته باشند.

ویژگی-های-افراد-برون-گرا-چیست

از ویژگی های دیگر افراد برونگرا می توان ریسک کردن و انجام کارهای غیر قابل پیش بینی را نام برد. آنها از از دست دادن نمی ترسند. به همین دلیل معمولا بدون برنامه ریزی خاصی کاری انجام می دهند، تصمیمات ناگهانی می گیرند و سریع نیز به آن عمل می کنند. تصمیمات ناگهانی گرفتن همیشه هم بد نیست؛ در موقعیت هایی که لازم است عکس العمل سریعی داشته باشیم آنهایی که برون گرا هستند معمولا بهتر عمل می کنند تا آنهایی که درون گرا هستند.
آنها انعطاف پذیر تر هستند و به راحتی خودشان را با موقعیت جدید سازگار می کنند. برای آنهایی که برون گرا هستند رقابت با دیگران لذت بخش است. آنها چالش کردن با دیگران را دوست دارند و از آن انرژی می گیرند.
گفته می شود پرخاشگری در افراد برون گرا بیشتر است چرا که تمایل به بازداری و خودداری در آنها کمتر از دیگران است و معمولا احساسات خود را با شدت بیشتری ابراز می کنند.
فردی که برون گراست اعتماد به نفس بالایی نیز دارد و دوست دارد در جمع و مهمانی ها مرکز توجه باشد. معمولا برون گرا ها افرادی خوش مشرب هستند که با حرف های خود دیگران را سرگرم می کنند و هر کسی از بودن با آنها لذت می برد.

مشکلات افراد برونگرا

ویژگی برون گرایی البته مقداری مشکلات نیز برای این افراد به همراه دارد. به عنوان مثال آنها دوست دارند خود را در جمع مطرح کنند و مرکز توجه جمع باشند. بنابراین بیشتر از افراد دیگر صحبت می کنند و درباره هر موضوعی همیشه حرف برای گفتن دارند. همین مسئله ممکن است باعث شود دیگران مجالی برای حرف زدن و ابراز عقاید و نظرات خود نداشته باشند. در نتیجه ممکن است از نظر دیگران افرادی خودخواه و بی توجه به بقیه به نظر بیایند.

مشاوره روانشناسی

راه های افزایش هوش هیجانی کدامند؟

هوش هیجانی چیست؟

هوش هیجانی یا EQ مهارت توانایی شناخت هیجانات و احساسات خود و دیگران، بیان و درک این احساسات و مدیریت آنها است. هوش هیجانی اکتسابی است و ما می توانیم با یادگیری و تمرین برخی روش ها هوش هیجانی مان را افزایش دهیم. افزایش هوش هیجانی باعث افزایش سازگاری فرد با محیط می شود.

راه های افزایش هوش هیجانی

برای افزایش هوش هیجانی ابتدا باید از هیجانات و احساس های مختلف آگاهی پیدا کرد و آنها را شناخت. یکی از راه های شناخت احساسات، توجه به حالت چهره و بدن یا لحن صدای خود و دیگران است. از این طریق می توانیم بفهمیم چه احساسی داریم و هنگام داشتن این احساسات بدن و چهره مان چه حالتی پیدا می کند. به عنوان مثال هنگام احساس عصبانیت چهره مان در هم می رود و اخم می کنیم، دستمان مشت می شود، ضربان قلب و تنفس مان تندتر می شود و … . بنابراین مشاهده و دقت به رفتار دیگران یکی از راه های تقویت هوش هیجانی است.
بیان احساسات و در میان گذاشتن آنها با دیگران راهی دیگر برای افزایش هوش هیجانی و درک بهتر احساسات است. بیان درست احساسات و همدلی کردن با دیگران مهارتی است که منجر به تقویت هوش هیجانی افراد می شود. همدلی با دیگران باعث درک احساسات آنها و توجه به نیاز ها و خواسته دیگران می شود. از طریق همدلی کردن ما خود را جای دیگران می گذاریم و سعی می کنیم احساسات طرف مقابل و عوامل بوجود آورنده این احساسات را درک کنیم.
توانایی مدیریت هیجان ها، چه هیجانات مثبت و چه منفی، مورد دیگری است که به افزایش هوش هیجانی افراد کمک می کند. بیشتر افراد در مدیریت احساسات منفی خود بیشتر مشکل دارند تا احساسات مثبت.

راه-های-افزایش-هوش-هیجانی

یکی از راههایی که به مدیریت هیجانات ناخوشایند کمک می کند تهیه لیستی از عواملی است که منجر به ایجاد احساسات منفی در شما می شود. با تهیه این لیست هم می توانید بهتر متوجه شوید که چه موقعیت هایی شما را آزرده می کند و هم می توانید پیش از اینکه در این موقعیت ها قرار بگیرید، از آنها اجتناب کنید و شرایط ایجاد احساسات ناخوشایند را در خود به وجود نیاورید.
فایده دیگر تهیه این لیست این است که شما می توانید درباره واکنش های دیگری که می توانید به این موقعیت ها داشته باشید فکر کنید. بنابراین به تدریج یاد می گیرید هنگام برخورد با هیجانات منفی و ناخوشایند رفتار های کمتر آسیب زا را جایگزین کنید و مدیریت احساسات خود را در دست بگیرید.
تقویت هوش هیجانی اگر از دوره کودکی شروع شود بهتر است. زیرا کودکان آمادگی بیشتری برای یادگیری دارند. می توان به کودک یاد داد که احساسات خود را بشناسد و با شناخت احساسات بتواند آنها را هم تفکیک کند. به عنوان مثال بازی هایی ترتیب داد تا ۴ هیجان اصلی شادی، غم، ترس و خشم را بتواند تشخیص دهد و حالت های چهره و بدنی آنها را بداند و از چهره و بدن خود و دیگران بتواند متوجه شود خود یا دیگران چه احساسی دارند. در مرحله بعد می توان به کودک نحوه واکنش مناسب به این هیجانات را آموزش داد. بیشتر کودکان در مورد مدیریت هیجانات خود، به ویژه کنترل خشم، نیاز به یادگیری و تمرین دارند. مثلا می توان به کودک آموزش داد بعد از اینکه احساسات خود را شناخت و متوجه شد احساسی که الان دارد احساس خشم و عصبانیت است، بتواند واکنش مناسب به آن را نیز تمرین کند و کنترل خشم را یاد بگیرد تا رفتاری انجام دهد که هم احساس خشمش را بروز داده باشد و هم کمترین میزان آسیب را به خود یا دیگران وارد کند. از این طریق می توان به افزایش هوش هیجانی کودک کمک کرد.

تلفن کلینیک روانشناسی

مشاوره روانشناسی

درمان کم خوابی

اگر شما نمی توانید به اندازه کافی بخوابید و اثرات کم خوابی شما را به یادگیری تکنیک های رفع این معضل مشتاق کرده است، به نکات زیر توجه کنید تا با چند راهکار عالی و اثربخش آشنا شوید.

راه کارهایی جهت درمان کم خوابی

  • سعی کنید روزانه کمی بیشتر فعالیت کنید. محققین دریافته اند افرادی که در طول روز تنها ۵ دقیقه پیاده روی می کنند نسبت به سایرین بیشتر احساس خواب آلودگی خواهند کرد.
  • قرار گرفتن در برابر نور تاثیرات مهمی در ریتم خواب بدن شما دارد. اختلال پیش آمده در خواب شبانه با تنظیم میزان نور می تواند به راحتی درمان شود. علاوه بر این، نور زیاد در طول شب به کم خوابی کمک شایانی می کند.
  • هنگامی که ما صدایی را می شنویم، مغز ما هشیار می شود. این زمانی می تواند مشکل ساز باشد که محیط خواب انسان پر سر و صدا باشد. محیط خواب خود را آرام نگه دارید چرا که نویز ها سبب جلب توجه و هوشیاری می شوند.
  • مطمئنا هنگام ایستادن کسی نمی خوابد. بنابراین وضعیت شما می تواند تأثیرات مثبتی بر خوابتان داشته باشد. این موضوع مرتبط به سیستم عصبی سمپاتیک است. سیستم عصبی سمپاتیک کنترل توابع خودکار بدن، مانند ضربان قلب را برعهده دارد. بنابراین، در افزایش هشیاری و مقابله با خواب بسیار موثر است.

درمان کم خوابی

  • کافئینی که در یک فنجان قهوه وجود دارد، در خوابتان اثرگذار خواهد بود. این محرک طبیعی به طور معمول در بسیاری از مواد خوراکی ما مانند قهوه، شکلات و… یافت می شود و در افزایش هشیاری نقش دارد. سعی کنید از رژیم غذایی حاوی ویتامین ب و سبزیجات در طول روز استفاده کنید.
  • به غیر از کافئین، محرک های دیگر به عنوان دارو بخصوص دارو های بدون نسخه وجود دارند که در بی خوابی موثر می باشند. به اثراتی که دارو ها بر روی خواب دارند، دقت کنید.
  • می توانید هنگام خواب در کنار یکی از اعضای خانواده‌تان بخوابید. مشاهده کردن حالت استراحت و خوابیدن دیگران مغز شما را تحریک می کند تا از محیط اطراف خود تبعیت کنید.
  • برای اینکه بتوانید از راهکار های بهتری بهره مند شوید می توانید مشکلات کم خوابی خود را با یک روانشناس در میان بگذارید تا بصورت دقیق تری به یافتن علت و درمان آن بپردازد. در اینصورت شما به صورت ریشه ای مشکل خود را درمان خواهید کرد.

مشاوره با روانشناس جهت درمان کم خوابی

شما هم وطنان عزیز در هرجایی که هستید می توانید به صورت تلفنی مشاوره بگیرید، هم چنین شما عزیزان در تهران میتوانید از خدمات مشاوره حضوری ما بهره مند شوید.

تلفن کلینیک روانشناسی

مشاوره روانشناسی

چگونه از گربه نترسیم؟

ترس شدید از گربه یا فوبیا گربه، ailurophobia نامیده می‌شود. بسیاری از افراد ممکن است دچار فوبیا نسبت به برخی حیوانات باشند که ترس از گربه از موارد شایع در کشور ما محسوب می‌شود.

 علایم فوبیا گربه

فرد مبتلا به این فوبیا در اکثر موارد می‌داند که ترسش غیر منطقی است، اما پاسخ او در مواجهه با گربه به صورت ناخودآگاه شکل می‌گیرد. این افراد با دیدن گربه دچار ضطراب و تپش قلب می‌شوند و سعی به اجتناب و فرار از شرایط می‌کنند. فرد مبتلا به فوبیا گربه حتی با دیدن تصویر و یا شنیدن اسم این حیوان نیز ممکن است دچار ترس شود و حالت دفاعی به خود بگیرد.

چگونه-از-گربه-نترسیم

علت ابتلا به فوبیای گربه

یکی از علت‌های این فوبیا از عدم شناخت گربه و باورهای اشتباه نسبت به آن منشا می‌گیرد. در برخی موارد نیز ممکن است فرد تجربه بدی در ارتباط با گربه در گذشته داشته باشد. اما در غالب موارد این ترس در کودکان با مشاهده ترس دیگران نسبت به گربه شکل می‌گیرد و به نسل‌های بعد نیز منتقل شود.

درمان فوبیا گربه

بسیار حائز اهمیت است که فرد مبتلا به این فوبیا تحت نظر روانشناس بالینی قرار گیرد، زیرا اگر این نوع فوبیا درمان نشود ممکن است گسترش پیدا کرده و مانع از بیرون رفتن این اشخاص شود. این نوع فوبیا قابل درمان است و بسته به علت ایجاد معمولا در زمان کوتاهی درمان می‌شود. روش‌های درمانی معمولا شامل درمان شناختی رفتاری، مواجهه و در موارد نادری در صورت همراهی با سایر مشکلات، دارو درمانی می‌باشد.

تلفن کلینیک روانشناسی