روانشناسی کودک مشاوره کودکان

آموزش مهارت دوست یابی به کودکان

پسرم بیش از اندازه خجالتیه و در جمع خانواده و دوستان از من جدا نمیشه! دخترم براش سخته به مدرسه بره و مدام گریه می‌کنه! پسرم در برخورد با بچه‌های دیگه خیلی خشن رفتار می‌کنه و توی بازی اونا رو میزنه و نمیتونه دوست پیدا کنه!

بسیاری از والدین در خصوص موارد بالا و به صورت کلی آموزش مهارت دوست‌ یابی به کودکان سوال می‌پرسند و نمی‌دانند که چگونه باید این موضوع را به آن‌ها آموزش دهند، دریغ از این که آن‌ها نقش بسیار مهمی در آموزش مهارت دوست‌ یابی به فرزندشان دارند و می‌توانند آن‌ها را به سمت دوستان مناسب سوق دهند.

برخورد با کودکان در زمینه‌های مختلف می‌تواند بسیار چالش برانگیز باشد زیرا آن‌ها به اندازه کافی شناخت ندارند و یک رفتار نادرست می‌تواند مشکلات عمده‌ای در بزرگ‌سالی برای آن‌ها ایجاد کند. در این مقاله در خصوص آموزش مهارت دوست یابی به کودکان و موارد مرتبط با آن صحبت شده است.

اهمیت دوست یابی در کودکان

کودک تا قبل از چهارسالگی درک زیادی نسبت به دوستی ندارد و تنها برای بازی با کودکان دیگر همراه می‌شود. اما داشتن دوست و تجربه روابط اجتماعی در این سنین می‌تواند در آینده برای دوست یابی به او کمک کند. بعد از چهارسالگی کودک کم‌کم مفهوم دوستی را می‌تواند درک کند و با کودکانی که با او اشتراکاتی دارد رابطه برقرار می‌کند. داشتن دوست به کودکان کمک می‌کند که کمتر دچار اضطراب و افسردگی شوند و سلامت روان بهتری داشته باشند. اگر کودک شما تنها یک دوست دارد از این بابت نگران نباشید زیرا تا زمانی که او بتواند با دوست خودش اوقاتی را بگذراند، مشکلی در این مورد برای او ایجاد نمی‌شود.

دلایل عدم موفقیت کودک در پیدا کردن دوست

این که فرزند شما به چه علت نمی‌تواند با دیگران ارتباط برقرار کرده و برای خود دوستی انتخاب کند، بسیار مهم است و به شما کمک می‌کند که چه رویکردی را برای آموزش مهارت دوست یابی به او در پیش بگیرید. بعضی از دلایل عدم موفقیت کودک در این زمینه می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

حساسیت بالا:

بعضی از کودکان روحیه حساسی دارند و رفتار بچه‌های دیگر به راحتی می‌تواند آن‌ها را ناراحت کند. این موضوع سبب می‌شود که کودک شما به برقراری ارتباط با بچه‌های دیگر تمایل نشان ندهد.

خجالتی بودن:

گاهی اوقات بچه‌ها به دلیل این که در خارج از خانواده ارتباطات اجتماعی را کم‌تر تجربه کرده‌اند، نمی‌توانند به راحتی با دیگران ارتباط برقرار کنند و در کنار بچه‌ها‌ی دیگر ساکت و خجالتی می‌شوند. بسیاری از والدین اظهار می‌کنند که فرزند آن‌ها در خانه پر جنب ‌و‌ جوش است، اما در کنار افراد دیگر ساکت می‌شود. دلیل این موضوع این است که کودک در خانه به دلیل حمایت والدین احساس امنیت می‌کند، اما زمانی که والدینش در کنارش نباشند تا از او حمایت کنند، آرام و خجالتی می‌شود.

آموزش مهارت دوست یابی به کودکان

تهاجمی بودن:

گاهی کودک شما به دلیل رفتارهای پرخاشگرانه نمی‌تواند با کودکان دیگر ارتباط برقرار کند. پرخاشگری در کودکان می‌تواند به دلیل اضطراب ایجاد شود. معمولا بچه‌هایی که به دلیل اضطرابشان پرخاشگری می‌کنند به سرعت پشیمان می‌شوند و خودشان هم دلیل رفتارشان را نمی‌دانند. از علت‌های دیگر پرخاشگری می‌توان به تضاد درونی اشاره کرد که کودک زمانی که بر سر دوراهی قرار می‌گیرد رفتار تهاجمی از خود بروز می‌دهد.

آموزش مهارت دوست یابی به کودکان

برای آموزش مهارت دوست یابی به کودکان از راه‌کارهای مختلفی می‌توان استفاده کرد که در ادامه برخی از آن‌ها را شرح می‌دهیم.

آموزش ارتباط با دیگران

به کودک خود آموزش دهید که چگونه می‌تواند با دیگران ارتباط برقرار کند. به طور مثال اگر کسی به خانه شما آمد به او یاد دهید که سلام کند و یا دست بدهد. به او یاد دهید که وقتی تلفن را برداشت چه بگوید و به او فرصت دهید که موارد آموزش داده شده را تمرین کند. با او صحبت کنید و از او بخواهید که از نحوه ارتباطش با دیگران برای شما بگوید. به طور مثال از او بپرسید که روز خود را در مدرسه چطور گذرانده؟ آیا تنها بوده یا توانسته زنگ تفریح با کسی ارتباط برقرار کند. در صورتی که او تنها بوده، اشکال کار را پیدا کنید و به او کمک کنید تا بر آن فائق شود.

اجتناب از برچسب زدن

حواستان باشد که هرگز در مورد شخصیت کودکتان در جمع صحبت نکنید. به طور مثال اگر شخصی به خانه شما آمد و کودکتان نتوانست به او به درستی سلام کند نگویید که فرزند شما خجالتی است. استفاده از این برچسب‌ها باعث تشدید حالت‌های کودکتان می‌شود و در آینده آسیب‌های بسیاری می‌بیند. در مثال قبلی بهتر است بگویید: “او تازه با شما آشنا شده و مدتی طول می‌کشد تا بهتان عادت کند.”

قرار دادن کودک در اجتماع

کودک خود را به مکان‌هایی ببرید تا بتواند با دیگران ارتباط برقرار کند. به طور مثال از همان ابتدای کودکی او را به پارک ببرید تا بتواند در کنار کودکان دیگر با وسایل بازی سرگرم شود. محافل خانوادگی نیز می‌تواند گزینه مناسبی باشد تا فرزند شما بتواند با همسالان خود ارتباط برقرار کند. شما همچنین می‌توانید بچه‌های هم سن و سال او را به خانه‌تان دعوت کنید تا بتواند در محیط امن خانه با آن‌ها ارتباط برقرار کند.

الگو خوب بودن

اولین کسانی که کودک از آن‌ها الگو برداری می‌کند والدین هستند. سعی کنید در برخورد با دیگران رفتار مناسبی از خود بروز دهید. اگر انزوا طلب هستید و علاقه‌ای به دوستی و ارتباط با کسی ندارید، این رفتار شما در کودک می‌تواند بسیار تاثیرگذار باشد. اگر دوست دارید کودک شما شخصیت اجتماعی داشته باشد، شما نیز باید اجتماعی باشید.

نظارت و تشویق

اگر کودک شما در برخورد با دیگران رفتار مناسبی داشت، از او تشویق کنید. اما اگر عکس این موضوع اتفاق افتاد از او انتقاد نکنید، بلکه به او آموزش دهید که رفتار درست چگونه است. گاهی لازم است در محیط‌های اجتماعی علیرغم این‌ که از دور حواستان به کودکتان است او را به حال خود بگذارید و اگر مشکلی برای او پیش آمد، بگذارید خودش مشکل را حل کند. این موضوع به افزایش اعتماد به نفس کودکتان کمک می‌کند.

در نظر گرفتن شخصیت کودک

در آموزش مهارت دوست یابی به کودکان این را هم در نظر داشته باشید که بچه‌های مختلف شخصیت‌های متفاوتی دارند. بعضی از افراد ذاتا آرام هستند، پس آن‌ها را مجبور نکنید که شخصیت شلوغ و خیلی اجتماعی داشته باشند. سعی کنید در آموزش کودکتان توقعات معقولی بر اساس شخصیت او داشته باشید و هرگز او را با اشخاص دیگر مقایسه نکنید.

تلفن کلینیک روانشناسی

مشاوره خانواده تلفنی

شوهر وابسته به خانواده

شوهر وابسته به خانواده تعبیری است که برخی از خانم‌های جوان در ارتباط با همسر خود به کار می‌برند. آیا شما هم فکر می‌کنید شوهرتان بیش از حد با خانواده خود ارتباط دارد؟ آیا احساس می‌کنید خانواده‌ی شوهر و به خصوص مادر، در زندگی شما مداخله و نقش پررنگی دارند؟

این افکار و احساسات در صورتی که به درستی مدیریت نشود، می‌تواند سبب ناراحتی و ایجاد تنش میان زوجین شود. در این مقاله در خصوص نشانه‌های شوهر وابسته به خانواده و نحوه برخورد با آن صحبت شده است.

نشانه‌های شوهر وابسته

نشانه‌های شوهر وابسته به خانواده شامل موارد زیر است:

– او به ظاهر فرد مستقلی است، اما در واقع از لحاظ عاطفی و عقلی به خانواده‌ی خود و به ویژه مادر وابسته است.

– او بدون مشورت با خانواده‌اش هیچ تصمیمی نمی‌گیرد.

– ممکن است با شما هم عقیده باشد، اما صحبت‌های خانواده نظر او را تغییر می‌دهد.

– شوهر وابسته به خانواده از هر فرصتی برای بودن با خانواده‌اش استفاده می‌کند.

– او دوست دارد کارها را به میل خودش یا شما انجام دهد، اما ترسش از طرد شدن توسط خانواده سبب می‌شود که بر اساس نظر آن‌ها کارها و تصمیمات خود را تنظیم ‌کند..

– اگر شوهر شما وابسته به خانواده باشد، حتی در برابر خواسته‌ها و تصمیم‌های بی‌منطق آن‌ها نیز مخالفتی از خود بروز نمی‌دهد.

علت وابستگی شوهر به خانواده

وابستگی شوهر به خانواده می‌تواند علت‌های مختلفی داشته باشد که بسیاری از آن‌ها ریشه در کودکی و نحوه تربیت فرزند پسر دارد. به طور مثال وابستگی زیاد والدین به فرزندان و حمایت‌های بیش از حد و یا کنترل‌گر بودن والدین می‌تواند سبب شود که به فرزندان فرصت کافی برای پیدا کردن هویت خود و رسیدن به استقلال داده نشود. موضوع عدم استقلال ذهنی قبل از ازدواج یکی از دلایل اصلی وابستگی شوهر به خانواده است.

بسیاری از افراد قبل از این که به استقلال برسند، برای ازدواج اقدام می‌کنند. استقلال فقط از لحاظ مالی مورد بررسی قرار نمی‌گیرد و جنبه‌های مختلفی دارد، اما متاسفانه بسیاری از خانم‌ها و خانواده‌ها فقط استقلال مالی را ملاک قرار می‌دهند. فردی که به استقلال رسیده باشد از روی نیاز، احساس کمبود و یا مشکل تمیز بودن خانه و تهیه غذا، ازدواج نمی‌کند و به تنهایی هم می‌تواند بدون هیچ مشکلی زندگی کند و از شرایط خود خوشحال باشد. متاسفانه به دلیل فرهنگ اشتباه در کشور ما اکثر افراد قبل از این مرحله برای ازدواج اقدام می‌کنند که در پی آن مشکلات بسیاری نیز ایجاد می‌شود.

نحوه‌ی برخورد با شوهر وابسته

شاید در برخورد با شوهر وابسته‌ به خانواده به بن‌بست رسیده باشید، اما باید گفت که همیشه راهی وجود دارد که شما امتحان نکرده‌اید؛ پس احساس نا امیدی نکنید و به ادامه مطلب توجه کنید.

در درجه‌ی اول اعتماد همسر خود را جلب کنید. از خانواده‌اش انتقاد نکنید. مطمئن باشید در این مواقع جبهه‌گیری آخرین و بدترین راه است. این افراد به شدت به خانواده‌ی خود متکی و وفادار هستند. در صورت بدگویی از آن‌ها او از شما فاصله خواهد گرفت.

شوهر وابسته به خانواده

سعی کنید نسبت به خانواده‌اش ابراز علاقه کنید. از آن‌ها با احترام یاد کنید. به همسر خود پیشنهاد کنید برای هر تصمیمی با خانواده‌ی خود مشورت کند و پس از آن یک بار دیگر مسئله را با شما مورد بررسی قرار دهد و در مورد خوب یا بد بودن آن فکر کند. با این رویه می‌توانید به شوهر وابسته به خانواده خود نشان دهید که شما نیز دلسوز او هستید.

سعی کنید زمانی که با شما وقت می‌گذارند و در خانه است بهترین اوقات او باشد. در خانه فضایی آرام و لذت بخش محیا کنید تا بودن در کنار شما را با هیچ چیز عوض نکند.

شما به عنوان همسر باید بتوانید مشکلات و ضعف‌های شوهرتان را بدون قضاوت و ناراحتی به او نشان دهید تا با کمک یکدیگر بر مشکلات غلبه کنید. گاهی لازم است که به آرامی از مشکلاتی که اظهار نظرهای بی‌مورد خانواده‌اش برای زندگی شما ایجاد کرده، صحبت کنید تا او متوجه شرایط پیش آمده شود. این را در نظر داشته باشید که شاید او واقعا متوجه رفتار خودش نیست. هر چیزی را به پای این نگذارید که او نسبت به شما بی‌مهر است و خانواده‌اش اولویت بالاتری در مقایسه با شما دارد.

وابستگی مادر شوهر به پسرش

وابستگی مادر به پسر بسیار شایع است و سبب می‌شود زمانی که این پسر ازدواج کرد و تشکیل زندگی داد، نتواند به طور کامل مستقل شود.

ممکن است مادر شوهر یک زن تنها و بدون همسر باشد. او با سر و سامان گرفتن پسر خود این ترس را دارد که برای همیشه تنها شود. ترس از دست دادن فرزند و حامی باعث می‌شود سعی کند پسرش را به سمت خود جلب کند. این سندروم را از نظر علمی به آشیان خالی تعبیر می‌کنند.

برای مقابله با این موضوع لازم است که مادر ارتباطات اجتماعی خود را بیشتر کند و وقت خود را با سفرهای سیاحتی و زیارتی و دوره‌های آموزشی با استفاده از امکانات فرهنگسراها و مجموعه‌های فرهنگی ورزشی پر کند.

بهتر است که در برخورد با این مشکل، شما با مادر شوهر خود ارتباط خوبی برقرار کنید و با او دچار تضاد نشوید. این که شوهرتان بیش از حد به مادرش وابسته است، دلیلی بر بد بودن مادر شوهرتان نیست. یکی از فرهنگ‌های غلط در کشور ما این است که والدین و به خصوص زنان بعد از بچه‌دار شدن همه آرزوها و خواسته‌هایشان در فرزندشان خلاصه می‌شود و به همین دلیل زمانی که آن‌ها ازدواج می‌کنند، تحمل دوری‌شان را نداشته و بیش از حد متعارف از آن‌ها توقع سر زدن داشته باشند.

مشاوره

در صورتی که نمی‌توانید بر اعصاب خود مسلط باشید و راهکارهای بالا را اجرا کنید بهتر است که به یک مشاور مراجعه کرده و با او در خصوص مسائل و مشکلات خود صحبت کنید. حتی می‌توانید همراه با همسرتان این جلسات را پیگیری کنید و با کمک مشاور خانواده بر مشکلات خود غلبه کنید.

در نظر داشته باشید که الزاما افرادی که مشکلات جدی دارند نیاز به کمک مشاور ندارند و بسیاری از افراد قبل از شروع مشکلات جدی و به منظور پیشگیری به مشاور یا روانشناس مراجعه می‌کنند. جلسات مشاوره به شما کمک می‌کند که به خودشناسی بالاتری برسید و بتوانید شرایط خود را بهتر درک کرده و به آن پاسخ دهید.

تلفن کلینیک روانشناسی

مشاوره روانشناسی

شخصیت حساس چیست؟

برخورد با افراد حساس

در برخورد با افراد حساس در ابتدا ممکن است شما او را با یک فرد خجالتی و درونگرا اشتباه بگیرید.

افراد حساس احساسات درونی خود را به سختی بروز می‌دهند. شما در برخورد با این افراد مواظب استفاده از کلمات باشید. موقعیت‌ها را با لحن مناسب و کلمات به جا شفاف‌سازی کنید.

از تنش پرهیز کنید. اگر موجب ناراحتی آن‌ها را فراهم کرده اید. احساس ندامت و گناه کنید. جانب احترام را در رفتار با آن‌ها نگه دارید. زیرا رفتار محترمانه برای آن‌ها بسیار مهم است. حس مهم بودن را به آن‌ها القا کنید.

اگر با این افراد روابط احساسی دارید بدانید که در این روابط خیلی زود دچار احساس شکست و آسیب روانی می‌شوند.

اگر احتیاج به انزوا و خلوت دارند مزاحم شان نشوید. از آن‌ها به شکل صریح انتقاد نکنید، انتقادات خود را به شکل پیشنهاد در لفافه مطرح کنید.

احساسات خود را صادقانه به آن‌ها ابراز کنید. زمانی که موضوعی را برای شما توضیح می‌دهند حرف شان را قطع نکنید.

افراد حساس به شدت به هنر علاقه‌مند هستند، پس برای صحبت با آن‌ها موضوع مناسبی را انتخاب کنید.

اگر نمی‌توانید با این افراد نازک نارنجی و زود رنج برخورد مناسب داشته باشید. هرگز به آن‌ها نزدیک نشوید. صدمات روحی گاهی در فرد حساس جبران‌ناپذیر است.

ویژگی های افراد حساس

افراد حساس به صورت ژنتیکی و از لحاظ فیزیولوژیکی دچار حساسیت بیشتری نسبت به افراد دیگر هستند.

آن‌ها ویژگی‌های خاصی دارند از قبیل:

  • پردازش عمیق اطلاعات در موارد مختلف
  • تمرکز عمیق بر روی مسائل

کارهایی را که ملزم به رعایت با جزئیات بالاست را به این افراد بسپارید زیراکه این افراد بسیار مسئولیت‌پذیر و وظیفه‌شناس هستند.

از لحاظ رفتاری، حرکتی و در کارهای فیزیکی نیاز به مهارت دارند. آرام و قرار ندارند و در یک جا ثابت نمی‌مانند. نیمکره‌ی راست مغز این افراد قوی‌تر است.

نسبت به صدا، نور و بو شدیدا حساس و تحریک‌پذیر هستند.

درمان روحیه حساس

درمان روحیه افراد حساس به این شکل است که در مرحله ی اول باید در مهارت‌های رفتاری خود تغییر ایجاد کنند. این افراد باید با خود صادق باشند و بپذیرند که نسبت به دیگران حساس‌تر هستند.

درمان روحیه حساس

افراد حساس بهتر است روابط اجتماعی خود را گسترده‌تر کنند

آن‌ها باید دید وسیع‌تری نسبت به مسائل اطراف پیدا کرده و به ارزش افراد پی ببرند. بهتر است از شر انرژی‌های منفی رها شوند. برای پرداختن به این کار می‌توانند به ورزش روی آورده و به مشت زدن، دویدن و حتی فریاد زدن از انرژی منفی دوری کنند.

افراد حساس بهتر است روابط اجتماعی خود را گسترده‌تر کنند. آن‌ها برای دور بودن از احساس زودرنجی معمولا از اجتماع فاصله می‌گیرند. این افراد به انزوا علاقه‌مند هستند، یک گزینه برای درمان روحیه حساس حضور در جمع و پرهیز از انزوا است.

آن‌ها باید با اعتماد به نفس بیشتر به توانایی‌های خود آگاهی پیدا کنند. با شناخت نقاط ضعف و قوت خود می‌توانند حساسیت‌های بی مورد را در خود به حداقل برسانند.

اطرافیان و نزدیکان باید به این افراد کمک کنند. تا بتوانند بر مشکلات خود فائق آیند. با رعایت برخی موارد روحیه اعتماد به نفس و مثبت اندیشی را در آن‌ها تقویت کنند.

چگونه جزو افراد حساس نباشیم

افراد با روحیه‌ی حساس در ابتدا درونگرا به نظر می‌رسند. آن ها تحت تاثیر عوامل محیطی قرار می‌گیرند. این افراد در برابر ناملایمات خیلی سریع از کوره در می‌روند.

چگونه جزو افراد حساس نباشیم

آستانه‌ی تحمل آن‌ها در برابر درد بسیار پایین است

حساس بودن به شکل طبیعی خوب یا بد مطلق نیست. افراد حساس در مواجهه با بیشتر موانع و ناملایمات زندگی از خود ضعف بروز می‌دهند.

آن‌ها افرادی بسیار زودرنج هستند که با بروز کوچکترین مشکل ممکن است مسیر زندگی‌شان منحرف شود.

برای رفتار درست با افراد حساس بهتر است روحیات و رفتار آن‌ها را بشناسیم.

تلفن کلینیک روانشناسی